آورده است . « 1 » و نيز در « محاسن » با همين سند آورده است كه : قَالَ : قُلْتُ لَابِى عَبْدِ اللهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ : قَوْلُهُ : مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ ( أَىْ مَنْ هُمْ ؟ ) قَالَ : نَحْنُ أُولَئِكَ الشَّافِعُونَ . « 2 » « ابن وهب گويد : از امام صادق عليه السّلام دربارهء گفتار خداوند كه : كيست در نزد خداوند شفاعت كند مگر به اذن او ؟ اوست كه ميداند آنچه در برابر آنهاست و آنچه پشت سر آنهاست ، پرسيدم ( يعنى پرسيدم ايشان چه كسانى هستند ؟ ) . حضرت فرمود : آن شفيعان فقط ما هستيم . » و اين روايت را نيز در « تفسير عيّاشى » از معاوية بن عمّار آورده است . « 3 » و در « مناقب » ابن شهرآشوب از حضرت صادق عليه السّلام دربارهء تفسير آيه : وَ بَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا أَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ ، « 4 » روايت كرده است : قَالَ : وَلَايَةُ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ : وَ يُقَالُ : أَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ ، قَالَ : شَفَاعَةُ النَّبِىِّ . وَ الَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ ، شَفَاعَةُ عَلِىٍّ

--> ( 1 ) « بحار الانوار » ج 8 ، ص 41 ( 2 ) « محاسن » برقى ، ج 1 ، ص 183 ( 3 ) « تفسير عيّاشى » ج 1 ، ص 136 ( 4 ) قسمتى از آيه 2 ، از سورهء 10 ، يونس